Wielki Piątek Męki Pańskiej – Czas naszego odkupienia.

W Wielki Piątek i w Wielką Sobotę, zgodnie ze starożytną tradycją, Kościół nie sprawuje Eucharystii…

Wieczorną Liturgię składającą się z czterech części rozpoczęliśmy wieczorem… Nie było dzwonka na jej rozpoczęcie, nie było też śpiewu na wejście… Wejście w ciszy… Znak leżącego kapłana i modlitwa w ciszy, na klęcząca zgromadzonych w kościele.

Liturgia Słowa – z opisem Męki Pańskiej według św. Jana  i zakończona modlitwą powszechną za Kościół, Papieża, za wszystkie stany Kościoła, za katechumenów,  o jedność chrześcijan, za Żydów, za niewierzących w Chrystusa, za niewierzących w Boga, za rządzących państwami, za strapionych i cierpiących.

Uroczysta adoracja KRZYŻA – W adoracji i ucałowaniu Krzyża pomagała nam świadomość, że wydarzenia Wielkiego Piątku były niezwykle dramatyczne, ale i zbawienne dla nas.

Komunia Święta – w wielkopiątkowej liturgii mogliśmy przyjąć Komunię Świętą – prawdziwe Ciało Chrystusa, które zawisło na drzewie Krzyża.

Przeniesienia Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Rozpoczął się czas ADORACJI. Trwania z Jezusem w ciszy grobu, ale już z nadzieją Jego Zmartwychwstania.